طرح تشكيل هسته هاي دانش آموزي مبارزه با ايدز و اعتياد

 

دكتر محمد رضا سعيدي، دكتر فريبا منصوري، دكتر هنگامه نامداري تبار،

دكتر كاميار علائي، دكتر رامين رضايي زنگنه، دكتر فريد نجفي،

دكتر افشين عليخاني، فرشته گازر پور، دكتر هوشنگ اميريان

 

دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني كرمانشاه

 

مقدمه :

آلودگي بهHIV  و بيماري ايدز يكي از اساسي ترين معضلات بهداشتي در جوامع مختلف دنيا در سال هاي اخير مي باشد كه با توجه به تبعات عديده انساني، اجتماعي ، بهداشتي ، اقتصادي و روحي ، رواني و … ناشي از اين  بيماري برنامه ريزي جهت مقابله با آن بايستي در سر لوحه كار همه مسئولين و مديران قرار گيرد . و مسلما" طراحي  روندهايي كه به كاهش بروز آلودگي با ويروس در جامعه كمك كند از اولويت هاي اساسي در حفظ سلامت عمومي ملل محسوب ميشود .

 

با توجه به ماهيت خاص بيماري ايدز (به عنوان يك مشكل رفتاري) يكي از اساسي ترين راهكارها ي مقابله با آن ارتقاء سطح آگاهي هاي عمومي در خصوص ماهيت بيماري و راه هاي انتقال و پيشگيري آن ميباشد . از طرف ديگر با عنايت به اينكه شايعترين راه شناخته شده انتقال بيماري در ايران و از جمله در استان كرمانشاه، اعتياد تزريقي مي باشد (كه خود به تنهائي نيز بعنوان يكي از معضلات اساسي جامعه محسوب ميگردد) براي مقابله با آن نيز بايستي برنامه آموزشي  ويژه اي در نظر گرفته شود .

 

با توجه به مطالب فوق و با عنايت به اينكه گروه جوان جامعه  وعمدتا" دانش آموزان دبيرستاني يكي از گروه هاي اصلي در معرض خطر براي بيماري هاي ايدز و اعتياد ميباشند، بديهي است آموزش آنان بايستي در اولويت برنامه هاي آموزشي قرار گيرد . لذا در راستاي اهداف فوق، طرح “ تشكيل هسته هاي دانش آموزي مبارزه با ايدز و اعتياد”" در اين استان به مرحله اجرا گذاشته شد .

 

در اين طرح، دانش آموزان دبيرستاني ضمن دريافت آموزش در خصوص بيماري هاي ايدز و اعتياد ، مهارت انتقال مفاهيم آموزشي به افراد مختلف جامعه را كسب مي كنند و همچنين نحوه معرفي رفتارهاي پرخطر و تاكيد بر مشاوره بعنوان اساسي ترين راه پيشگيري از ابتلاء به بيماري به افراد جامعه را فرا خواهند گرفت و افراد با سابقه رفتار پر خطر را به مراجعه به مركز مشاوره، ترغيب خواهند نمود .

 

و بدين ترتيب به تدريج افكار عمومي جامعه به سمتي سوق پيدا خواهد كرد كه ضمن شناخت ايدز و اعتياد به عنوان بيماري هاي قابل پيشگيري، در صورت وجود سابقه رفتارهاي پرخطر به مركز مشاوره بيماريها مراجعه كرده و از خدمات مشاوره پيشگيري و در صورت لزوم انجام آزمايش هاي تشخيصي، بهره مند مي گردند . هر چند در طراحي اصلي اين هسته ها ، هدف اصلي انجام بيماريابي در جامعه نيست اما مسلما" ،  ارجاع افراد در معرض خطر به مركز مشاوره بيماري ها و تشخيص افراد آلوده و مراقبت از آنان نيز ميتواند يكي از تبعات مثبت تشكيل  هسته هاي مذكورباشد .

 

در اين طرح ضمن استفاده از نيروي دانش آموزان براي ارتقاء سطح آگاهي عمومي جامعه ، با ارائه مسئوليت به آنان موجب نهادينه شدن مفاهيم آموزشي در اذهان ايشان ميگرديم و اميد است بدينوسيله شيوه موثرتري در خصوص مقابله با بيماري در يكي از گروه هاي در معرض خطر جامعه اتخاذ شده باشد.  به عبارت ديگر افزايش دسترسي گروه هاي در معرض خطر به آگاهي هاي پيشگير، در اين رابطه و استفاده از نيروهاي مردمي آموزش يافته راهكاري موثر، مقبول، موفق و وابسته به جامعه (Community depend) است و نياز زيادي به درگير نمودن منابع تخصصي انساني و مالي ندارد .

 

مروري بر تجربيات مشابه در سطح جهان(بررسي متون) :

پيشگيري از عفونت ناشي از اچ ـ آي ـ وي با تغيير رفتار افراد در زمينه رفتارهاي جنسي و تزريق داروها و اقدامات درماني موثر، امكان پذير است . بر همين اساس امروزه بيشتر كوشش مي شود در انتخاب روش صحيح مسائل جنسي و تزريق داروها اِعمال نظر شود  و عنوان ميشود كه بايستي برنامه هايي بدين منظور اجرا شود (1) با نگرشي به سال هائي كه عفونت ناشي از اچ آي وي اپيدمي شده احساس ميشود كه همه كودكان و بزرگسالان كه به مدرسه ميروند بايستي فرصتي جهت يادگيري چگونگي مراقبت از خود در مقابل اين بيماري داشته باشند. در همين راستا در بعضي از كشورها كميته هاي ارتقاء بهداشت با اهداف مدون در مدارس تشكيل شده (2) و پژوهش هاي مداخله اي به منظور تاثير آموزش در مدارس انجام گرفته است . از جمله در سال 1999 دركشور روسيه پژوهشي با عنوان “مطالعه مقايسه اي در سطح دانش دانش آموزان درباره عفونت « اچ ـ آي ـ وي و ايدز “ بعمل آمد . در اين مطالعه مقايسه اي دانش محصلين، مورد سنجش و مقايسه قرار گرفت و فعاليت هاي پيشگيرانه با ارتقاء سطح آگاهي آنها بعمل آمد . سطح آگاهي آنها در قبل و بعد از آموزش بررسي شد كه اختلاف معني داري را نشان مي داد و نشانه موثر بودن روش بود (3). بنابراين ميتوان چنين نتيجه گرفت كه آموزش در مورد آگاه نمودن افراد، بخصوص دانش آموزان مفيد واقع خواهد شد .

 

طي سال 1998 آكادمي طب اطفال در آمريكا پژوهشي تحت عنوان “ آموزش در مدارس درباره ويروس نقص ايمني و سندرم نقص ايمني “ انجام شد در اين پژوهش عنوان كرده اند كه طي پانزده سال گذشته كه اپيدمي ويروس نقص ايمني رو به ازدياد بوده ،آموزش  بايستي بعنوان يكي از اجزاء مهم پيشگيري از عفونت ناشي از اچ ـ آي ـ وي در دانش آموزان مدرسه اي و بالغين گنجانده شود . همچنين با توجه به يافته هاي بررسي ياد شده، اظهار نموده اند كه كاركنان مدارس بايستي اطلاعات جديد روش هاي مبارزه با عفونت اچ ـ آي ـ وي  راكسب نمايند . بنابراين لازم است اين آموزش به صورت دوره مشخصي در مواد درسي دانش آموزان گنجانده شود و پيشنهاد شده كه از متخصصين اطفال و پرستاران به عنوان منابع مهم اطلاع رساني در امر آموزش در اين زمينه استفاده شود و هر جامعه اي يك كميته مشورتي بهداشت مدرسه در اين زمينه تشكيل دهد (4).

 

بنابراين مي بينيم كه آموزش در مدرسه در ساير كشورها نتايج سودمندي به همراه داشته است البته روش ها مختلف بوده ولي هيچ روشي منجر به شكست نشده است تا جائيكه براي بقيه كشورها هم برنامه آموزش در مدارس در رابطه با پيشگيري و كنترل عفونت ناشي از اچ ـ آي ـ وي به صورت يك دوره تحصيلي پيشنهاد شده است .

 

از جمله مواردي كه آموزش دانش آموزان توسط خود آنها در مقاطع بالاتر و پس از يادگيري روش هاي مقابله باعفونت ناشي از اچ ـ آي ـ وي انجام شده است، پژوهشي است كه در سال 1998 در كشور استراليا تحت عنوان “ يادگيري فعاليت جنسي سالم در مدرسه “ انجام شده است . در اين پژوهش، گروهي از دانش آموزان در سن بلوغ كه آگاهي كمي در رابطه با پيشگيري از عفونت ناشي از اچ ـ آي ـ وي  داشتند و قبل از اينكه فعاليت جنسي را آغاز كرده باشند انتخاب شدند و جهت آموزش آنها از دانشجويان پزشكي كه در همان مدارس تحصيل كرده بودند استفاده مي شد . اين برنامه اولين بار در سال 1992 در استراليا انجام شده بود كه با توجه به موفقيت برنامه، بعدها گسترش يافت و سپس از دانشجويان پزشكي ، معلمين و دانش آموزان جهت آموزش گروه هاي ديگر دانش آموزي، استفاده شد و با توجه به نتايج اين بررسي به وزارت بهداشت استراليا پيشنهاد شد كه طرح مذكور را همگاني نموده و در نقاط مختلف و فرهنگ هاي متفاوت اين روش اجرا شود (5) . گروهي از دانش آموزان در ايالت نورتستن آمريكا به طور داوطلب، هفتگي يك الي دو روز جهت آموزش به درمانگاه بيماري هاي عفوني مراجعه كرده و تحت آموزش قرار گرفتند اين گروه افرادي را تحت پوشش قرار دادند كه احتمال داشت در آينده در خطر ابتلا به ايدز باشند يا در گذشته با افراد مشكوك يا مبتلا در تماس بوده اند نتايج بدست آمده  حاكي از آن بود كه اين گروه 12 نفره تعداد زيادي از گروه در معرض خطر را تحت آموزش قرار دادند به طوريكه افراد مورد نظر، داوطلبانه به درمانگاه بيماري هاي عفوني مراجعه نموده و تحت بررسي و مراقبت قرار گرفتند  (6).

 

در سال 1994 نيز يك گروه داوطلب (NGO) ، افراد خارجي كه به شهر شينجوكو در كشور ژاپن مراجعه ميكردند و در آن قصد اقامت داشتند به كلينيك ايدز معرفي ميكردند . افراد مشاور، مسلط به چندين زبان  خارجي بودند و در سال اول به صورت حضوري افراد خارجي در معرض خطر را تحت آموزش و مشاوره جهت ارجاع به كلينيك ايدز قرار ميدادند . و در سال بعد اين مشاوره بصورت تلفني نيز صورت پذيرفت. طي سال اول 600 نفر به كلينيك ايدز مراجعه نمودند كه از اين تعداد 17% (103 نفر) را خارجيان تشكيل مي دادند (كه اهل كشورهاي انگليس ، پرتغال ، اسپانيا ، تايوان ، كره و ايران بودند) در طي اين سال يك مورد از اين خارجيان مبتلا به عفونتHIV  بودند و در سال بعد كه مشاوره تلفني نيز صورت گرفت اين ميزان به 7 مورد رسيد (7). يك گروه داوطلب از NGO نيز تحت عنوان (TASO = The AIDS Support Organization) در كشور اوگاندا شكل گرفت كه افراد در معرض خطر را تحت آموزش و مشاوره قرار ميداد و خانواده  افراد مبتلا را نيز جهت مشاوره دعوت ميكرد. اين گروهTASO  نقطه نظرات ، سطح دانش و سبك زندگي اين افراد در معرض خطر را تحت تاثير قرار داده و چهار هدف عمده را پيگيري ميكردند :

 

1 ـ مشخص نمودن وضعيت HIV  افراد در معرض خطر

2 ـ پذيرش افراد مبتلا در بين خانواده آنها و  افراد جامعه

3 ـ درمان زودهنگام افراد مبتلا

4 ـ ادغام خدمات پيشگيرانه و مراقبتي

 

با بررسي اقدامات انجام شده توسطTASO  به اين نتيجه مي رسيم كه ضرورت چنين اقداماتي در ساير كشورها نيز احساس ميشود. برنامه ديگري توسط دانشگاه جانز هاپكينز جهت اجراي پروژه NGO جهت پيشگيري از ايدز در كشور اوگاندا انجام گرفت . معيارهاي ارزيابي شده شامل سطح دانش افراد ، نقطه نظرات و ميزان باور آنها در زمينه پيشگيري از ايدز بود . ميزان معيارهاي فوق در افراد تحت پوشش همگي ارتقا يافته بود فقط افراد در مورد راه هاي انتقال بيماري سوء برداشت هايي داشتند اما همگي از روش هاي پيشگيرانه جهت جلوگيري از انتقال بيماري استفاده ميكردند0 بر اساس نتايج بدست آمده از اين برنامه بار ديگر به نياز مبرم اجراي چنين پروژه هايي در كشورهاي در معرض خطر پي ميبريم .

 

پژوهشگران اين بررسي چنين نتيجه گرفته اند كه يكي از موثرترين راههاي به تعويق انداختن فعاليت هاي جنسي تا كسب آگاهي از خطرات احتمالي انتقال اچ ـ آي ـ وي از اين طريق ميباشد. همچنين اين شيوه آموزش را بهترين سرمايه گذاري درزمينه حصول اطمينان از ايجاد رفتارهاي بهداشتي درمردم دانسته اند (8) .

 

هدف كلي :

ارتقاء سطح آگاهي عمومي جامعه در خصوص ايدز و اعتياد به كمك نيروهاي مردمي

 

استراتژي:

تشكيل هسته هاي دانش آموزي مبارزه با ايدز و اعتياد

اهداف اختصاصي:

1. ارتقاء سطح آگاهي دانش آموزان دبيرستاني در خصوص ايدز و اعتياد

2. ارتقاء سطح آگاهي معلمين و مربيان مدارس در خصوص ايدز و اعتياد

3. ارتقاء سطح آگاهي والدين دانش آموزان در خصوص ايدز و اعتياد

4. ارتقاء سطح آگاهي خانواده هاي مرتبط با دانش آموزان در خصوص ايدز و اعتياد توسط دانش آموزان

5. ارتقاء سطح آگاهي عمومي در خصوص مشاوره به عنوان مؤثرترين اقدام پيشگير  توسط دانش آموزان

6. ارجاع افراد با سابقه رفتار پر  خطر به مركز مشاوره بيماريها توسط دانش آموزان

 

فعاليت ها:

شرح فعاليتهاي انجام شده در طرح در قالب دو مرحله كلي   1.مقدمات اجرا   و  2.مرحله اصلي اجرا  به شرح ذيل مي باشد:

 

مقدمات اجراء طرح :

 

الف – ايجاد هماهنگي هاي اوليه:

با توجه به آنكه در اين طرح همكاري و هماهنگي با اداره آموزش و پرورش، يكي از اساسي ترين اركان محسوب  مي شود اقدامات ذيل قبل از شروع اجراء طرح به ترتيب بايستي به  مرحله اجرا گذاشته شود

 

1 ـ معرفي طرح بعنوان يكي از راهكارهاي مبارزه با ايدز و اعتياد به مسئولين استاني شامل استاندار ، زئيس دانشگاه و رئيس آموزش و پرورش (اين اقدام در 2 جلسه متوالي در محل استانداري كرمانشاه و به رياست استاندار محترم و حضور كليه مسئولين استاني  به مرحله اجرا گذاشته شد و لزوم انجام آن به اتفاق آرا تصويب گشت).

 

2 ـ تشكيل جلسه هماهنگي با مسئولين محترم اداره كل آموزش و پرورش جهت معرفي اهداف و روش اجراء طرح (اين اقدام در 2 جلسه متوالي با شركت معاون محترم بهداشتي و معاون محترم امور تربيتي آموزش و پرورش به مرحله اجرا گذاشته شد).

 

3 ـ تشكيل جلسه هماهنگي با مسئولين نواحي مختلف آموزش و پرورش به منظور توجيه ايشان در خصوص اهداف طرح و انتخاب نواحي اجرا طرح (اين اقدام نيز در 3 جلسه متوالي به مرحله اجرا در آمده است).

 

ب – انتخاب مدارس:

با توجه به گستردگي طرح و كمبود نيرو و امكانات مالي و به منظور انجام پايلوت اوليه مقرر گرديد تعدادي از دبيرستان هاي شهر به عنوان پايلوت انجام طرح انتخاب شوند كه بر اساس نقشه پراكندگي موارد HIIV  در شهرستان كرمانشاه و مناطقي از شهر كه بيشترين موارد آلوده در آن به سر ميبردند كه منطبق با مناطقي كه داراي آلودگي بيشتري از نظر اعتياد نيز هستند ، ميباشند تعداد 20 دبيرستان انتخاب شدند .

ج – تشكيل جلسات آموزشي – توجيهي نيروهاي مرتبط :

در اين جلسات مربيان و مسئولين مدارس ابتدا در مورد ايدز و اعتياد آموزش كافي را دريافت كرده و در ادامه با طرح و اهداف آن آشنا ميگردند لازم است برنامه ريزي به گونه اي صورت گيرد كه ابتدا مديران و معاونين مدارس، آموزش ديده و توجيه گردند و به دنبال آن معلمين و ساير مربيان، مورد آموزش قرار گيرند ،در اين مرحله آموزش بايستي به گونه اي ارائه شود كه در خاتمه افراد آموزش ديده علاوه بر كسب اطلاعات كافي در خصوص بيماري هاي ايدز و اعتياد ، قادر باشند در صورت لزوم مفاهيم صحيح آموزشي را به دانش آموزان نيز منتقل كنند و به سؤالات احتمالي آنان به صورت علمي و صحيح پاسخ دهند. (دو جلسه آموزشي ـ توجيهي جهت مديران و معاونين دبيرستان هاي درگير جمعا" به مدت 8 ساعت « در اين مرحله 36 نفر آموزش ديده و كتابچه "ايدز را بشناسيم" به شركت كنندگان اهدا شد »  و 20 جلسه آموزشي ـ توجيهي جهت دبيران دبيرستان هاي درگير طرح در محل دبيرستان هاي مربوطه و جمعا" به مدت 60 ساعت و آموزش نزديك به 400 دبير و پرسنل شاغل در دبيرستان ها و اهداء كتابچه "ايدز را بشناسيم" به آنان ، در استان كرمانشاه به مرحله اجرا در آمد).

 

مراحل اصلي انجام طرح:

 

مرحله اول - آموزش همگاني :

 

1 ـ تشكيل كلاس آموزشي و آموزش چهره به چهره به كليه دانش آموزان دبيرستاني پايه اول تا سوم توسط پزشكان دوره ديده، در اين جلسات ضمن ارائه آموزش كلي در خصوص ماهيت بيماري ايدز و اعتياد و راه هاي انتقال و پيشگيري بيماري هاي مذكور، دانش آموزان با كليات طرح هسته هاي دانش آموزي مبارزه با ايدز و اعتياد آشنا شده و از داوطلبين شركت در طرح، ثبت نام بعمل مي آيد و به هر دانش آموز يك پمفلت آموزشي داده مي شود. (تشكيل 258 كلاس آموزشي و آموزش چهره به چهره دانش آموزان دبيرستاني پايه اول تا سوم توسط 16 پزشك جمعا" به مدت 520 ساعت از اقدامات انجام شده در اين راستا مي باشد . طي اين مرحله 10052 دانش آموز هركدام به مدت  3-2 ساعت تحت آموزش قرار گرفتند و به هر كدام يك پمفلت آموزشي اهداء شد)  .

 

2 ـ تشكيل كلاسهاي آموزشي ـ توجيهي جهت والدين دانش آموزان داوطلب در اين جلسات ضمن آموزش 2 ساعته در خصوص بيماري ايدز و اعتياد، والدين دانش آموزان داوطلب با اهداف و مراحل اجرائي طرح آشنا مي شوند (جمعا" طي 25 جلسه 2 ساعته تعداد 2800 نفر از والدين دانش آموزان آمـوزش لازم را دريافت كرده اند )

 

مرحله دوم - آموزش اختصاصي داوطلبين :

 

1 ـ برگزاري پيش آزمون از داوطلبين طي اين اقدام كه پس از آموزش هاي همگاني اوليه صورت مي پذيرد نيازهاي آموزشي براي كارگاه هاي بعدي مشخص مي گردد. (در اين مرحله از 3200 نفر داوطلب پيش آزمون بعمل آمده است) .

2 ـ تشكيل كارگاه 2 روزه :  در اين كارگاه ها محورهاي اصلي آموزش عبارت خواهند بود از :

 

الف ـ آموزش دقيق ايدز شامل تعريف ، عامل بيماري ، راههاي تشخيص ، راه انتقال ، راه پيشگيري ، افراد در معرض خطر و رفتارهاي پر خطر

ب – آموزش اعتياد شامل تعريف ، انواع ، عوارض ، عوامل موثر در ابتلاء ، راههاي پيشگيري و درمان

ج – فراگيري مهارت انتقال مفاهيم و ايفاي نقش

در طول اين كارگاه ها سعي مي گردد كه دانش آموزان به اين باور برسند كه اعتياد و ايدز بيماري هاي قابل پيشگيري هستند و مشاوره اصولي را از اساسي ترين راهكارهاي مقابله با آنان بشناسند . به دانش آموزان جزوات آموزشي مخصوص در اين زمينه داده ميشود (جمعا" تعداد 26 كارگاه جهت آموزش 480 نفر دانش آموز برگزار گرديد.)

 

3 ـ برگزاري آزمون نهائي : هدف اصلي از برگزاري اين آزمون كه بعنوان پس آزمون نيز ميتواند ميزان كارآئي كارگاه هاي آموزشي را در ارتقاء سطح آگاهي دانش آموزان  بسنجد ، اين است كه تنها دانش آموزاني كه  حد نصاب نمره را كسب كنند مي توانند بعنوان اعضاء هسته ، رسالت انتقال مفاهيم را به جامعه انجام دهند و در صورتي كه دانش آموزي موفق به كسب امتياز قبولي نشد بايستي مجددا" دوره هاي آموزشي را بگذراند . (از تعداد420 نفر آزمون بعمل آمد).

 

مرحله سوم - تشكيل هسته هاي دانش آموزي:

1ـ صدور كارت عضويت :  جهت دانش آموزان پذيرفته شده كارت عضويتي به امضاء رئيس دانشگاه علوم پزشكي، صادر شده است كه به آنان مجوز ارائه آموزش را به افراد مختلف جامعه ميدهد و ضمنا" به موجب ارائه اين كارت، اعضاء هسته به مدت 6 ماه از پرداخت حق ويزيت پزشك در مراكز وابسته به دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه معاف خواهند بود . (تعداد 320 كارت صادر شده است)

2ـ تشكيل گروههاي 10نفره و تعيين سرگروه هاي هر گروه بعنوان هسته هاي دانش آموزي

3ـ بازديد هسته هاي دانش آموزي از مركز مشاوره

4ـ تحويل پمفلت هاي آموزشي، برگه هاي ارجاع و فرم هاي گزارش عملكرد و خلاصه دستورالعمل نحوه فعاليت هسته ها به اعضا هسته

 

مرحله چهارم -  فعاليت هسته ها ي دانش آموزي:

1. آموزش خانواده ها : در اين مرحله دانش آموزان مطالب فرا گرفته را به افراد مختلف جامعــه منتقل مي كنند، خانواده، اقوام، آشنايان و همسايگان گروه هدف فعاليت دانش آموزان هستند هر دانش آموز در هر خانواده در خصوص مفاهيم بيماري ايدز و اعتياد آموزش مي دهد و به هر خانواده يك پمفلت آموزشي تحويل مي دهد.

2. ارجاع افراد در معرض خطر: در اين مرحله دانش آموز همزمان با ارائه آموزش ، رفتارهاي پرخطر را نيز به خانواده ها معرفي ميكند و اعلام  مي دارد اگر فردي داراي رفتار پر خطر است ، مي تواند جهت انجام مشاوره و احيانا انجام آزمايش هاي تشخيصي به مركز مشاوره بيماري ها مراجعه كند و يك برگه ارجاع به خانواده تحويل مي دهد . لازم به ذكر است برگه ارجاع به گونه اي طراحي شده كه مشخصات و نام فرد ارجاع شونده در آن ثبت نمي گردد و فقط داراي مشخصات ارجاع كننده (دانش آموز) است. به عبارت ديگر لازم نيست دانش آموز فرد با رفتار پرخطر را بشناسد  وبا وي بصورت مستقيم ارتباط برقرار كند.

 

3.گزارش اقدامات انجام شده: دانش آموز مشخصات خانواده اي را كه آموزش داده است شامل نام سرپرست ، تعداد اعضاء خانواده ، آدرس ، نسبت با دانش آموز و شماره برگه ارجاعي  را در فرم مخصوص گزارش عملكرد ثبت مي كند . فرم هاي مذكور توسط سرگروه هسته ها جمع آوري شده و به ستاد مركزي استان ارسال مي گردد.

 

مرحله پنجم- بررسي عملكرد دانش آموزان ارائه پسخوراند:

 

1.ارزيابي عملكرد دانش آموزان : در مركز مشاوره بيماري ها مشخصات داوطلبين اختياري مشاوره اي كه از طريـــق دانش آموزان به مركز، مراجعه كرده اند ثبت مي شود، و برگه هاي ارجاع رسيده به مركز در پرونده دانش آموزان بايگاني مي گردد و براساس تعداد ارجاع هاي موفق دانش آموزي و همچنين فرم هاي گزارش عملكرد كه توسط خود دانش آموزان تكميل شده است ميزان فعاليت دانش آموز، مورد ارزيابي قرار مي گيرد .

 

2.تشكيل جلسات 2 ماه يكبار: در اين جلسات كه با حضور كليــه اعضا هسته ها برگزار مي گردد، ضمن باز آموري، گزارش ميزان فعاليت هر دانش آموز، اعلام مي گردد و به افرادي كه بيشترين فعاليت را داشته اند جوائزي اهدا خواهد شد و دانش آموزان نيز مشكلات اجرائي خود را اعلام خواهند كرد  و مورد راهنمائي قرار خواهند گرفت.

 

3.تشكيل اردوهاي تفريحي: به منظور ايجاد ارتباط بين هسته هاي مدارس مختلف و تبادل تجارب و اطلاعات و تشويق بيشتر دانش آموزان، اردوهاي 6 ماهه براي اعضا هسته در نظر گرفته شده است.

 

تبصره:

 

بهترين زمان اجراء طرح : به نظر مي رسد بهترين زمان اجرا  مرحله اصلي طرح همزمان با شروع سال تحصيلي    مي باشد  زيرا در اين زمان دسترسي به دانش آموزان  به آساني امكان پذير است  آغاز مراحل اصلي طرح در اولين تجربه ما در استان كرمانشاه ( به دليل طولاني شدن هماهنگي هاي  اوليه ) مصادف با اواخر سال تحصيلي بود كه موجب گشت علي رغم استقبال مناسب دانش آموزان ، در هنگام تشكيل كارگاهها تعداد بسيار كمتري از داوطلبين مورد آموزش قرار گرفتند.

 

شرح اقدامات  آموزشي انجام شده در اولين دوره برگزاري طرح لغايت اسفند 1380

 

 

ضمائــم					گفتــــــــــــــــــــــــار هــــــــــــــــا																		مقدمه     پيشگفتار	بازگشت
5	4	3	PDF	1	18	17	16	15	14	13	12	11	10	9	8	7	6	5	4	3	2	1